ასე მიდიან, ცხოვრების წლეები,
ასე გარბიან, მომავლის დღეენი ,\\
და შენც გაშალე პტარა ფრთეები
ცხოვრების რბოლოას ვერ დავეწევი.
უკვე დიდი ხარ საით მიდიხარ?
მიდიხარ, არა, უფრო მიფრინავ!
გაფრენილს თურმე ვეღარ ეწევი,
მხრებზე ფრთეები აქვს ,,,მე კი
არც ფრთეები,
მოგონებები მხოლოდ
დარდები.
დარდებით აბა ვის  დავეწევი
ნეტავ რისთვის? და ნეტავ ვისთვის??
მომვალ ვინმე უყურებს ,,,ფიქრით
მგონი ოცნებით უყურებს ყველა
ოცნების სახლებს რა შედრება.
ოცნება ერთი წამია მხოლოდ
ცხოვრება ბევრი ასეთი წამი??
მაგრამ ოცნება და ილუზიაა,
გონებას მხოლოდ დარდად უზია,,


,,