კვლავ დამესიზმრე წუხელის,
ცხადად გნატრობ და გეძახი,
მსურს: გნახო ქედმოუხრელი,
ვაზი ხარ, ,,შენ ხარ ვენახი“.

თეთრ ღვინით მინდა დავლოცო
შენივე ნატერფალები...
და კიდევ ერთხელ დავკოცნო
შენი ლამაზი თვალები.