ვუყურებ ახლა ღამეულ ცაზე,
მიგორავს მთვარე, როგორც მონეტა,
შენ დაინიშნე, გავიგე სხვაზე,
მე მარტო დავრჩი ჩემს დემონებთან...

და აი ბოღმა, როგორც ხვიარა,
მახრჩობს და მიტევს ნი, როცა მეტად,
მევე ვუმალავ ჩემს თავს იარაღს,
არ გაგიმეტო, რომ უცაბედად.

დავცინი ასე სიცოცხლის ხამებს,
სიკვდილთან მდგარნი, რადგან ჩივიან,
რა არის ჩემთვის ამხელა ღამე?!
ჩემი უშენო ფიქრის ჩრდილია...

დანტე დარდიანი    28/09/2023ვუყურებ ახლა ღამეულ ცაზე,
მიგორავს მთვარე, როგორც მონეტა,
შენ დაინიშნე, გავიგე სხვაზე,
მე მარტო დავრჩი ჩემს დემონებთან...

და აი ბოღმა, როგორც ხვიარა,
მახრჩობს და მიტევს ნი, როცა მეტად,
მევე ვუმალავ ჩემს თავს იარაღს,
არ გაგიმეტო, რომ უცაბედად.

დავცინი ასე სიცოცხლის ხამებს,
სიკვდილთან მდგარნი, რადგან ჩივიან,
რა არის ჩემთვის ამხელა ღამე?!
ჩემი უშენო ფიქრის ჩრდილია...

დანტე დარდიანი    28/09/2023