მახსოვს პირველად როცა გავრისკე,
როცა შევეხე შიშველ ქალის მკერდს.
მან გაიხედა სწრაფად კარისკენ.

ვგრძნობდი სითბოს და ქალის ჟრუანტელს.
ვშიშობდი ახლა არ გაუარდეს.
ზაფხულის ცხელი იდგა შუადღე.

ორი მარცვალი სწრაფად დავთვალე
და შევექეცი მწიფე თავთავებს,
მას შემდეგ ქალის მკერდს ვუთვალთვალებ.

ახლაც პირველი ვნებით ვიხსენებ,
იყო ორმაგი სიცხე, სისველე,
და ჩვენ ვერცერთმა ვერ მოვისვენეთ...

ეს მოხდა ადრე, ადრე ძალიან,
ქალი წყალია და ხანძარია.
ხან დაცემა და ხან ტაძარია…

რომ ავისრულეთ ჩვენი მიზანი,
სამყარო უკეთ რომ გავიცანით,
გავიგეთ თურმე, რომ კარგიც არი…