ტომას სტერნზ ელიოტი - უკვდავების ნაჩურჩულევი

ვებსტერს სიკვდილი მოგვრიდა ზრზენას,
ჩონჩხებს ხედავდა ცოცხალთა კანქვეშ,
საფლავებიდან კბილების ღრჭენას
ისმენდა მკვდრების და ხითხითს მტანჯველს.

ფოსოებიდან თვალების ნაცვლად
შემოსცქეროდა ნარგიზთა წყვილი,
ვერ ახერხებდა ფიქრებით გაცლას
გვამთაგან, ჟინი ქენჯნიდა წბილი.

ჯონ დონი იყო ვებსტერის მსგავსი,
ვისაც შეეძლო შეცნობა გრძნობით,
პყრობით, შეღწევით ბუნების არსის,
გამოცდილების გარეშეც მცნობი,

როგორ განიცდის ძვლის ტვინი ტანჯვას
და აგონია რარიგ ხრავს სკილეტს,
სნეულ სხეულზე სალბუნის ხარჯვა
ძვლის მწვავე ტკივილს რომ ვეღარ მილევს.

                          .  .  .  .  .

სლავურ თვალების ვნებიან მზერით
გრიშკინა გამცნობთ, სწადია ხვევნა
და უკორსეტო ფუმფულა მკერდით
გპირდებათ არამიწიერ ლხენას.

იაგუარი მწოლარე ჯუნგლში
მორბენალ ანთარს იზიდავს მახით -
უფაქიზესი კატური სუნით;
გრიშკინა ცხოვრობს პატარა სახლში.

თავბრუსმხვევ სურნელს ვერ აფრქვევს ისე,
იაგუარი, ტყავით რომ ბზინავს,
ვით ყნოსვით იგრძნობთ  კატურ სუნს მყისვე,
როცა ეწვევით გრიშკინას ბინას.

მის გვერდით ნახავთ არსებებს ფრთიანთ,
ალბათ ბაგეთა იზიდავს სიტკბო,
მხმარ ნეკნებს ერთურთს მივაყრდნობთ ფრიად -
მეტაფიზიკის განვცადოთ სითბო.


4 დეკემბერი, ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების დღე, 2023 წ.



შენიშვნები:
ჯონ ვებსტერი - (ინგ. John Webster, 1570(1580?) – 1625(1634?), გამოჩენილი ინგლისელი დრამატურგი, შექსპირის თანამედროვე.
ჯონ დონი - (ინგ. John Donne, 1572-1631) - გამოჩენილი ინგლისელი პოეტი, შექსპირის თანამედროვე.
გრიშკინა - ლონდონში მოღვაწე რუსი პრიმა-ბალერინა სერაფიმა ასტაფიევა  Серафима Александровна Астафьева (1876-1934), რომელიც ტომას ელიოტს გააცნო ეზრა პაუნდმა.


Thomas Stearns Eliot  - Whispers of Immortality

Webster was much possessed by death
And saw the skull beneath the skin;
And breastless creatures under ground
Leaned backward with a lipless grin.

Daffodil bulbs instead of balls
Stared from the sockets of the eyes!
He knew that thought clings round dead limbs
Tightening its lusts and luxuries.

Donne, I suppose, was such another
Who found no substitute for sense,
To seize and clutch and penetrate;
Expert beyond experience,

He knew the anguish of the marrow
The ague of the skeleton;
No contact possible to flesh
Allayed the fever of the bone.

                        .  .  .  .  .

Grishkin is nice: her Russian eye
Is underlined for emphasis;
Uncorseted, her friendly bust
Gives promise of pneumatic bliss.

The couched Brazilian jaguar
Compels the scampering marmoset
With subtle effluence of cat;
Grishkin has a maisonnette;

The sleek Brazilian jaguar
Does not in its arboreal gloom
Distil so rank a feline smell
As Grishkin in a drawing-room.

And even the Abstract Entities
Circumambulate her charm;
But our lot crawls between dry ribs
To keep our metaphysics warm.