"ცაში გაფრინდნენ მტრედები თეთრი ,
დაშლილ ალუჩის ყვავილთა თოვად...
ცაზე მომნათე კაშკაშა მთვარემ,
ობოლ მკრთალ ვარსკვლავს ამბორით თხოვა...
გაფრენილ მტრედის ფრთებივით ნაზი..
ქარს გაფრენოდა მანდილი ფარვით,
ტბაზე დანთებულ ბროლისებრ გედებს,
ღამე უცქერდა ამღვრეულ თვალით..
ზეცა თუ ნახავს მშვენებას წამით,
ლერწმად ქმნილ ტანის შორეულ ტრფობას,
გიშრისფერ თვალებსთუ ნახავ ღამით,
მუდამ დაუწყებ მშვენებით ტრფობას..
ფეხთა ნატერფალს ეგება ქარი..
სახე გამკრთალი დაბინდულ თვალით,
ლალისფერ ბაგით ვარდია მთვრალი...,
ფრესკად მოგხატავს მზის სხივი წამით,
სევდიან ზღვათა უსულო კიდეს,
ცივ ტალღებს თეთრი თოლია მისდევს,
ეხვევა ფიქრი ნისლებად ისევ,
ზღვის ცხელ გულს დამდნარს თოვლივით ცისფერსრს"