ჯორჯ გორდონ ბაირონი - სიყვარულის პირველი კოცნა

ბარბიტონის სიმები ეროტზე მომიყვება - ანაკრეონი

ჩამომაცილეთ რომანების მაცდური ხიბლი,
სიცრუის ხლართი უგნურობის გამონაგონი,
სულით მსუნთქავი მზერის სხივი მანახვეთ რბილი,
ან აღტაცება სიყვარულის პირველი კოცნის.

მელექსეებო, ფანტაზიით აღვსილ გონებით
ვისაც გიქიათ მწყემსურ ყოფის გარემო მორცხვი,
თუ გიწერიათ ლექსი ღვთიურ ზეშთაგონებით,
გემო თუ იცით სიყვარულის პირველი კოცნის?!
   
თუ აპოლონი არ მოგმადლით ტალანტს მეკალმეთ
და ვერც ცხრა მუზას ვერ მიიმხრობთ მგზნებარე ლოცვით,
ნუ  ევედრებით, ყველა მუზას გამოესალმეთ,
ცადეთ ქმედება სიყვარულის პირველი კოცნის.

არ ვცნობ ქმნილებებს გულცივ გონით გამოკვეთილებს,
არად მივიჩნევ აზრს ურჯუკი, პირფერი მცოდნის;
პატივს ვცემ სიტყვებს, ნაკადივით ამოხეთქილებს, 
გულაძგერებულთ სიყვარულის პირველი კოცნით.

თქვენს ზღაპრებს ძალუძთ მხოლოდ გონის აღფრთოვანება,
გულს ვერ აჩქროლებს თხზულებები პასტორალ მგოსნის,
რას შეედრება არკადიის მიწის ზმანება,
ზეაღმტაც ძალას სიყვარულის პირველი კოცნის!

შეწყვიტეთ იმის მტკიცება, რომ ადამის ცოდვამ
ხვედრად გვარგუნა მხოლოდ ტანჯვა სულის და ხორცის;
სამოთხის წილი მაინც შერჩა ქვეყანას ოდნავ,
აღორძინდება სიყვარულის პირველი კოცნით.

როცა შეწყდება სიჭაბუკის სიამე, ფრთონვა,
ძარღვებში სისხლი გაცივდება ყოველი მხცოვნის,
წარუშლელ განძად შემორჩება სულ ბოლოს ხსოვნას
ნაშთი უტკბილეს სიყვარულის პირველი კოცნის.

3 იანვარი, 2024 წ.


George Gordon Byron - The First Kiss of Love 

Ha barbitos de chordais
          Er ota mounon aechei.—ANACREON

Away with your fictions of flimsy romance,
      Those tissues of falsehood which Folly has wove;
Give me the mild beam of the soul-breathing glance,
      Or the rapture which dwells on the first kiss of love.

Ye rhymers, whose bosoms with fantasy glow,
      Whose pastoral passions are made for the grove;
From what blest inspiration your sonnets would flow,
      Could you ever have tasted the first kiss of love.

If Apollo should e'er his assistance refuse,
      Or the Nine be disposed from your service to rove,
Invoke them no more, bid adieu to the Muse,
      And try the effect, of the first kiss of love.

I hate you, ye cold compositions of art,
      Though prudes may condemn me, and bigots reprove;
I court the effusions that spring from the heart,
      Which throbs, with delight, to the first kiss of love.

Your shepherds, your flocks, those fantastical themes,
      Perhaps may amuse, yet they never can move:
Arcadia displays but a region of dreams;
      What are visions like these, to the first kiss of love?

Oh! cease to affirm that man, since his birth,
      From Adam, till now, has with wretchedness strove;
Some portion of Paradise still is on earth,
      And Eden revives, in the first kiss of love.

When age chills the blood, when our pleasures are past—
      For years fleet away with the wings of the dove—
The dearest remembrance will still be the last,
      Our sweetest memorial, the first kiss of love.

1806