სკოლის გზას რომ გავუდექით სულ პირველად
და მოვშორდით თბილი დედის კალთას,
შეგვეგება სიყვარულით უპირობო,
დაბნეულებს , ჩვენი კლასის კართან.

მერცხლებივით ,თავის ბუდეს შეგვაფარა
და იმ დღიდან ჩვენს ვარსკვლავად იქცა,
სანუკვარი "აი ია"  შეგვაყვარა,
უფლის რწმენა უფრო განგვიმტკიცა.

ბევრი უცხო ემოცია გამოვცადეთ.
სიყვარულით თავს გვევლება ბედად.
გვიადვილებს ამ ცხოვრების  ამოცანებს,
ახლა  უკვე ჩვენ გვყავს ორი დედა.

ჩვენი ციცქნა წარმატებაც ისე ავსებს,
ჩვენთან ერთად ცოდნის წყაროს მძებნელს.
გავიზრდებით და ჩვენც ამაგს დავუფასებთ
ჩვენს საყვარელ, ძვირფას მასწავლებელს.