ანა ახმატოვა - შენდობას მთხოვენ გამგონი

შენდობას მთხოვენ გამგონი
თვალები. გავხდე მძრახველი
მათი, როს ვბრაზობ გაგონილ
მოკლე, ჟღერადი სახელით?

მივალ ბილიკზე ტრამალის,
გასწვრივ ნაცრისფერ მორების,
გაზაფხულივით ახალი
ქრის უთანაბროდ ბორეი.

გულს გააწვალებს შეგრძნობა
იდუმალ შორი ამბების,
ვიცი: ცოცხლობს და ერთობა
ის - უნაღვლობის გამბედი.

7 ოქტომბერი, 2024 წ.


Анна Ахматова - Безвольно пощады просят...

Безвольно пощады просят
Глаза. Что мне делать с ними,
Когда при мне произносят
Короткое, звонкое имя?

Иду по тропинке в поле
Вдоль серых сложенных бревен.
Здесь легкий ветер на воле
По-весеннему свеж, неровен.

И томное сердце слышит
Тайную весть о дальнем.
Я знаю: он жив, он дышит,
Он смеет быть не печальным.

1912
Царское Село