ანა ახმატოვა - როგორ მიყვარს და მიყვარდა ხილვა

როგორ მიყვარს და მიყვარდა ხილვა,
ლიპითშებოჭილ ნაპირთა, სადაც
ასწლეულები არავინ ცდილა
მის აივნებზე ფეხების დადგმას.

ჭეშმარიტად ხარ ქალაქი-დედა
ჩვენი - მნათობთა, შლეგთა სანათი,
როცა გრძელდება ნევაზე ბედად
გამორჩეული, წმინდა საათი

და დაუბერავს მაისის ბრიზი,
ჩაუვლის ყველა სვეტსა და ქანდაკს,
იმ ცოდვილს ჰგავხარ, რომელიც სიზმრით
სიკვდილის პირას სამოთხეს ლანდავს.

19 ნოემბერი, 2024 წ.


Анна Ахматова – Как люблю, как любила глядеть я

Как люблю, как любила глядеть я
На закованные берега,
На балконы, куда столетья
Не ступала ничья нога.

И воистину ты — столица
Для безумных и светлых нас;
Но когда над Невою длится
Тот особенный, чистый час

И проносится ветер майский
Мимо всех надводных колонн,
Ты — как грешник, видящий райский
Перед смертью сладчайший сон…

1916 г.