პროზაც, პოეზიაც, კრიტიკაც,თარგმანიც და პოლიტიკაც  ასე ერთიანად ხელეწიფებოდეს
  ნინო დარბაისელის გარდა  სხვა არც  ვიცი.

ჩემი კვატროჩენტო!

მადლობა, მუხა!

ლიმიტი ამოწურული მაქვს და ამ ლექსს აქ დავდებ შენთვის

#ლექსები

ნინო დარბაისელი

კვატროჩენტო

ბოდიში,  საქართველოვ, სულ არ მყვარებიხარ,
არ გამომივიდა -  “ბაძე დანარჩენთო!”,
ერი აირია, ერთურთს დაერია
და ემუქრებიან, არ გადაგარჩენთო,
თქვე მოღალატენო, ელოდეთ განაჩენთო,
დაიცა, გიჩვენებთ ყველას -  ძალებს ჩვენთო,
ყვირიან: -,  ქოცი ხარ? ნაცი  ხარ? -  შე ჩერჩეტო!
ტრაკი ხარ -  უტრაკო და მაჩო ხარ - უმაჩეტო!
ნიღბები მოიხსენით, მაგ  სახეს რომ  აჩენთო?!
გადამკიდებიან, დაგვიდექ დანარჩევთო!
შორიდან გვიყურებთო?! კარგს და ავს ვერ არჩევთო?!

თავი დამანებეთ!
ისევ მირჩევნია,
ჩემთვის ჩავიკეტო,
თავი დავიკენტო!
მე  - ვალი არა მაძევს ქვეყნად არავისი,
არც პროცენტიანი და  არც უპროცენტო,
თუმცა მედარდება…
მე  რა მედარდება?!
არა  ტრეჩენტო და არა
სინკვეჩენტო,
ან რომი  - უბიშოპო,
რომი  - უკლემენტო,
ბევრად გვიანდელი ჩემი  ფლორენცია
და ბუანაროტი და მაკიაველი,
მაღალი რენესანსი,
ჩემი კვატროჩენტო!
ჩემი კვატროჩენტო!

აქ ბევრი  საკამათო  და  საინტერესო  ამბები უნდა მოხდეს.

მესმის თქვენი ამ ნამუშევრის პათოსი,მისი ძირითადი აზრია დამოკიდებულების თეორია,შიშის ეიიფორიული ანარეკლის ზრდასრული აღსასრული და რათქმაუნდა ოქრო რომელიც ასე ძვირფასია მოღალატისთვის,თუმცა ჩვენთან დღეს ოქრო და ფული როდი აღებს გალავნის ჩაკეტილ კარებს,სიტყვით ჩახერგილს სიტყვა თუ გააღებს მხოლოდ,ჩვენი გალავანი დიდი კედლის ნაწილი გახადეს რომელიც იმპერიას ეკუთვნის,ტალეირანი კი ბევრი გვყავს. მხოლოდ ოქრო არ არის თოფის წამლის ყიდვისთვის საჭირო,მეტი მზაობა ომისთვის ვერ გამოვხატეთ ვიდრე ლაჩრული დანებება და ორპარტიული წნეხის ქვეშ მოქცეული ჩვენი პოეტები იმაზე მტად ვერ ამბობენ სიტყვას ვიდრე  შედარებები და გაპიროვნებებია.გაპიროვნებას რაც შეეხება ოქროც კი ფიქრობს დღეს რომ იყოს მართალი,მაგრამ ვერ ფიქრობს პატრონი მისი მაგაზე.