მარინა ცვეტაევა - ვიცი მოვკვდები ბინდბუნდისას...

ვიცი მოვკვდები ბინდბუნდისას, ერთ-ერთი ჟამის
თანხვედრას მე ვერ ამოვირჩევ  თუმცა შეკვეთით!
შეიძლებოდეს ნეტავ ორჯერ ჩაქრობა ბაზმის
ცისკარზე, მწუხრში ერთდროულად, რაღაც შემთხვევით.

შემოვივლიდი ცეკვით მიწას - ზეცის ასული
ცოცხალ ვარდებით და ერთ კვირტსაც არ წავახდენდი,
ვიცი მოვკვდები ბინდბუნდისას და ბურაულის
ღამით  უფალი ჩემს გედის სულს აღარ დადევნის.

უკოცნელ ჯვარცმას გვერდზე  გავწევ ნაზად, მაშვრალი,
გამოსათხოვრად ავიჭრები ცაში კომეტად,
ცისკრის ნაპრალი - საპასუხო ღიმის ნაპრალი...
მსურს სულთმობრძავის ბოლო სლოკინს შევრჩე პოეტად.

31 დეკემბერი, 2024 წ.


Марина Цветаева – Знаю, умру на заре! На которой из двух

Знаю, умру на заре! На которой из двух,
Вместе с которой из двух — не решить по заказу!
Ах, если б можно, чтоб дважды мой факел потух!
Чтоб на вечерней заре и на утренней сразу!

Пляшущим шагом прошла по земле! — Неба дочь!
С полным передником роз! — Ни ростка не наруша!
Знаю, умру на заре! — Ястребиную ночь
Бог не пошлёт по мою лебединую душу!

Нежной рукой отведя нецелованный крест,
В щедрое небо рванусь за последним приветом.
Про́резь зари — и ответной улыбки прорез…
Я и в предсмертной икоте останусь поэтом!

1920 г.