შენ ვეღარ ამოიყვან ჩემს ცაზე მზეს,
გაფრინდა ყოველი, ძალიან შორს.
სიტყვები, აზრები, გუშინ და დღეს,
კვალ და კვალ თესავენ შურსა და ჭორს.

თუ შემშლის, ჩემივე ტანჯული მე.
ვერ დავლევ, სამსალად გარდაქმნილ წყალს.
არეულ ღრუბლებში, კეკლუცობს მზე.
მე კი სევდიანად ვადევნებ თვალს.

და თუკი წასვლამე, შევიძრა კვლავ,
გახსოვდეთ , არ ვითხოვ ნუგეშის ხელს.
მოგლეჯილ ვარდებით, სიჩუმეს  ვრთავ
გავყვები, უჩუმრად ჩამავალ მზეს.