-მიმატოვა...
ადგა და წავიდა...
სულ მარტო დავრჩი სამ შვილთან ერთად.
ძალიან ცუდად ვარ...
იცოდა, იცოდა , რომ ცუდად ვიყავი,
წნევა თვითონ გამიზომა, მაგრამ მაინც წავიდა...
გული მიგრძნობა ეს აუცილებლად მოხდებოდა,
თითქოს წუთიწუთზე ველოდი მის წასვლას.
მაინც მოულოდნელი იყო...
შეიძლება აღარ ვუყვარვარ, ან "იმას" ვერ ელევა.
ჰო ,ალბათ ესაა მიზეზი, ვერ ელევა...
არ შეუძლია თავი დაანებოს...
სხვა რა უნდა ვიფიქო, როცა შუაღამით დგება და მიდის?
ხმას არ ვიღებ...
რა უნდა ვთქვა?
გავყვებოდი, მაგრამ ბავშვები?
წუთი საუკუნედ მეჩვენება.
გულისცემა გამინახევრდა.
ის კი წავიდა,
წავიდა და აივანზე სიგარეტს ეწევა...