5. სამეგობროში ხშირად ვხმარობთ "სატოპკე ამიწიეს" და "ტოპკაზე - ტოპკასაც" :)
შინაარსით ძალიან ახლობელია თქვენი მრავალფეროვანი სტილი ჩემთვის, თუმცა თქვენ ბეეეევრად წინ ხართ და რომ დაგეწიოთ ყველა სხვა საქმე უნდა გადავდო, რაც არ გამომივა. სამეგობროში ხშირად ვხმარობთ "სატოპკე ამიწიეს" და "ტოპკაზე - ტოპკასაც" :)
შინაარსით ძალიან ახლობელია თქვენი მრავალფეროვანი სტილი ჩემთვის, თუმცა თქვენ ბეეეევრად წინ ხართ და რომ დაგეწიოთ ყველა სხვა საქმე უნდა გადავდო, რაც არ გამომივა.
4. მადლობა მუხა!
ეს კომენტარი იყო, დავამუშავე საშენოდ
ავტორისაგან
მარინა ცვეტაევას აქვს ერთი უთარგმნელი, პატარა ლექსი, აგებული სწორედ ამ პრინციპზე.
როცა ერთ პატარა ლექსში მთლიანად საკუთარი ენის ლექსიკით თამაშობს პოეტი, მაგალითად, ასე:
თითო ბგერის ცვალებით არჩეულ მეტნაკლებად დაშორებული სემანტიკის მქონე სიტყვებს არა მხოლოდ ბოლოკიდურ სარითმო პოზიციაში ათავსებს, არამედ შიდა რითმებადაც იყენებს და ამგვარად ქმნის საერთო შინაარსს, სხვა ენაზე ფორმის გადატანის ცდა, ლოგიკურადვე მარცხისთვისაა განწირული. შინაარსი ხომ ისედაც ,,ძალდატანებით თავსმოხვეულია”.
გავიხსენოთ: ველიმირ ხლებნიკოვი და მისი იმდროინდელი მეგობრები უფრო შორს მიდიან ამ მხრივ და რუსული ენის სიტყვათწარმოებით ბუნებაზე დაყრდნობით ახალ სიტყვებს ქმნიან..
მარინამაც რაღაც ასეთი სცადა ადრეულ ეტაპზე, ვიდრე საკუთარ ინდივიდუალობას საბოლოოდ გამოკვეთდა
ასე რომ, ეს ჩემი ცდა შეგიძლია ჩაითვალოს მარინა ცვეტაევას ლექსის არა თარგმანად, არამედ უბრალოდ, ქართულ ანალოგად.
ალბათ მოუხდებოდა, რომ მიმეწერა ,,ცვეტაევადამ”.
გვქონდა ამისი ტრადიცია სხვათა შორის, ქართულ პოეზიაში, მაგრამ რაკი დღეს ეს ტრადიცია უკვე ისტორიული ღირებულებისაა, მკითხველის დაბნევის საშიშროება არსებობს.
რა გავაკეთე?!
ავიღე ცვეტაევას ლექსიდან ყველაზე მკვეთრი სიტყვა ,, კუბო” და მას მივყევი. ,, “ძალდატანებითი თავსმოხვევა” შინაარსისა - ეს მისგანვე წამოვიღე.
გარდა შენი შემოთავაზებული სიტყვისა (კუბა), რომელიც პირველივეა, რაც აქ ადამიანს გონებაში გაუელვებს, მეც დამრჩა საქაღალდეში, მოურგებელი ფორმები.
იაკობის კიბეს კი რაც შეეხება, ბიბლიურია, მასზე ციდან მიწაზე ანგელოზები ადი- ჩამოდიან. კიბის თავზე კი ღმერთია. (შესაქმეთა, 28:10-19)
ბუნებრივია, ორიგინალთან რაღაც, შეჯიბრისმსგავსი მომინდებოდა, ცვეტაევასთან ასეთი სიტყვა ცხრაა, მე ცამეტი მაქვს.
ეს არ ნიშნავს რომ მასზე უკეთესი რამ შევქმენი მშობლიურ ენაზე.
ასე ფიქრი მკრეხელობადაც კი მიმაჩნია. თამაშში ავყევი.
ორიგინალის ავტორს მუდამ აქვს ერთი დიდი ფუფუნება, რომელიც მთარგმნელს არ გააჩნია.
იგი, როგორც დემიურგი, მეტნაკლებად თავისუფალია მასალის შერჩევისას, თუნდაც ლექსიკის დონეზე და მისგან განსხვავებით, მთარგმნელის შესაძლებლობანი სწორედ ორიგინალის, ანუ წინარე საფეხურზე გამოყენებული თავისუფლების გამოა ლიმიტირებული.
Марина Цветаева
Безупречен и горд...
Безупречен и горд
В небо поднятый лоб.
Непонятен мне герб,
И не страшен мне гроб.
Меж вельмож и рабов,
Меж горбов и гербов,
Землю роющих лбов —
Я — из рода дубов.
1918 г. მადლობა მუხა!
ეს კომენტარი იყო, დავამუშავე საშენოდ
ავტორისაგან
მარინა ცვეტაევას აქვს ერთი უთარგმნელი, პატარა ლექსი, აგებული სწორედ ამ პრინციპზე.
როცა ერთ პატარა ლექსში მთლიანად საკუთარი ენის ლექსიკით თამაშობს პოეტი, მაგალითად, ასე:
თითო ბგერის ცვალებით არჩეულ მეტნაკლებად დაშორებული სემანტიკის მქონე სიტყვებს არა მხოლოდ ბოლოკიდურ სარითმო პოზიციაში ათავსებს, არამედ შიდა რითმებადაც იყენებს და ამგვარად ქმნის საერთო შინაარსს, სხვა ენაზე ფორმის გადატანის ცდა, ლოგიკურადვე მარცხისთვისაა განწირული. შინაარსი ხომ ისედაც ,,ძალდატანებით თავსმოხვეულია”.
გავიხსენოთ: ველიმირ ხლებნიკოვი და მისი იმდროინდელი მეგობრები უფრო შორს მიდიან ამ მხრივ და რუსული ენის სიტყვათწარმოებით ბუნებაზე დაყრდნობით ახალ სიტყვებს ქმნიან..
მარინამაც რაღაც ასეთი სცადა ადრეულ ეტაპზე, ვიდრე საკუთარ ინდივიდუალობას საბოლოოდ გამოკვეთდა
ასე რომ, ეს ჩემი ცდა შეგიძლია ჩაითვალოს მარინა ცვეტაევას ლექსის არა თარგმანად, არამედ უბრალოდ, ქართულ ანალოგად.
ალბათ მოუხდებოდა, რომ მიმეწერა ,,ცვეტაევადამ”.
გვქონდა ამისი ტრადიცია სხვათა შორის, ქართულ პოეზიაში, მაგრამ რაკი დღეს ეს ტრადიცია უკვე ისტორიული ღირებულებისაა, მკითხველის დაბნევის საშიშროება არსებობს.
რა გავაკეთე?!
ავიღე ცვეტაევას ლექსიდან ყველაზე მკვეთრი სიტყვა ,, კუბო” და მას მივყევი. ,, “ძალდატანებითი თავსმოხვევა” შინაარსისა - ეს მისგანვე წამოვიღე.
გარდა შენი შემოთავაზებული სიტყვისა (კუბა), რომელიც პირველივეა, რაც აქ ადამიანს გონებაში გაუელვებს, მეც დამრჩა საქაღალდეში, მოურგებელი ფორმები.
იაკობის კიბეს კი რაც შეეხება, ბიბლიურია, მასზე ციდან მიწაზე ანგელოზები ადი- ჩამოდიან. კიბის თავზე კი ღმერთია. (შესაქმეთა, 28:10-19)
ბუნებრივია, ორიგინალთან რაღაც, შეჯიბრისმსგავსი მომინდებოდა, ცვეტაევასთან ასეთი სიტყვა ცხრაა, მე ცამეტი მაქვს.
ეს არ ნიშნავს რომ მასზე უკეთესი რამ შევქმენი მშობლიურ ენაზე.
ასე ფიქრი მკრეხელობადაც კი მიმაჩნია. თამაშში ავყევი.
ორიგინალის ავტორს მუდამ აქვს ერთი დიდი ფუფუნება, რომელიც მთარგმნელს არ გააჩნია.
იგი, როგორც დემიურგი, მეტნაკლებად თავისუფალია მასალის შერჩევისას, თუნდაც ლექსიკის დონეზე და მისგან განსხვავებით, მთარგმნელის შესაძლებლობანი სწორედ ორიგინალის, ანუ წინარე საფეხურზე გამოყენებული თავისუფლების გამოა ლიმიტირებული.
Марина Цветаева
Безупречен и горд...
Безупречен и горд
В небо поднятый лоб.
Непонятен мне герб,
И не страшен мне гроб.
Меж вельмож и рабов,
Меж горбов и гербов,
Землю роющих лбов —
Я — из рода дубов.
1918 г.
3. არ მომწონს არც კობა და არც კუბა. არ მომწონს არც კობა და არც კუბა.
2. მადლობა, ირაკლი!
ამაზე თბილისელები უბნურად იტყვიან,, სატოპკე ამიწიაო”.
მარინა ცვეტაევას აქვს ერთი უთარგმნელი, პატარა ლექსი, აგებული სწორედ ამ პრინციპზე.
როცა ერთ პატარა ლექსში მთლიანად საკუთარი ენის ლექსიკით თამაშობს პოეტი, მაგალითად, ასე:
თითო ბგერის ცვალებით არჩეულ მეტნაკლებად დაშორებული სემანტიკის მქონე სიტყვებს არა მხოლოდ ბოლოკიდურ სარითმო პოზიციაში ათავსებს, არამედ შიდა რითმებადაც იყენებს და ამგვარად ქმნის საერთო შინაარსს, სხვა ენაზე ფორმის გადატანის ცდა, ლოგიკურადვე მარცხისთვისაა განწირული. შინაარსი ხომ ისედაც ,, ძალდატანებით თავსმოხვეულია”.
გავიხსენოთ, ველიმირ ხლებნიკოვი და მისი იმდროინდელი მეგობრები უფრო შორს მიდიან ამ მხრივ და რუსული ენის სიტყვათწარმოებით ბუნებაზე დაყრდნობით ახალ სიტყვებს ქმნიან..
მარინამაც რაღაც ასეთი სცადა ადრეულ ეტაპზე, ვიდრე საკუთარ ინდივიდუალობას საბოლოოდ გამოკვეთდა
ასე რომ , ეს ჩემი ცდა შეგიძლია ჩაითვალოს მარინა ცვეტაევას ლექსის არა თარგმანად, არამედ უბრალო ანალოგად.
ალბათ მოუხდებოდა, რომ მიმეწერა ,, ცვეტაევადამ”, გვქონდა ამისი ტრადიცია სხვათა შორის, ქართულ პოეზიაში.
მაგრამ რაკი დღეს ეს ტრადიცია უკვე ისტორიული ღირებულებისაა, მკითხველის დაბნევის საშიშროება არსებობს.
რა გავაკეთე?
ავიღე ცვეტაევას ლექსიდან ყველაზე მკვეთრი სიტყვა ,, კუბო” და მას მივყევი. ,, “ძალდატანებითი თავსმოხვევა” შინაარსისა - ეს მისგანვე წამოვიღე.
გარდა შენი შემოთავაზებული სიტყვისა, რომელიც პირველივეა, რაც ადამიანს გონებაში გაუელვებს, მეც დამრჩა საქაღალდეში, მოურგებელი ფორმები.
იაკობის კიბეს კი რაც შეეხება, ბიბლიურია, მასზე ციდან მიწაზე ანგელოზები ადი- ჩამოდიან
Марина Цветаева
Безупречен и горд...
Безупречен и горд
В небо поднятый лоб.
Непонятен мне герб,
И не страшен мне гроб.
Меж вельмож и рабов,
Меж горбов и гербов,
Землю роющих лбов —
Я — из рода дубов.
1918 г. მადლობა, ირაკლი!
ამაზე თბილისელები უბნურად იტყვიან,, სატოპკე ამიწიაო”.
მარინა ცვეტაევას აქვს ერთი უთარგმნელი, პატარა ლექსი, აგებული სწორედ ამ პრინციპზე.
როცა ერთ პატარა ლექსში მთლიანად საკუთარი ენის ლექსიკით თამაშობს პოეტი, მაგალითად, ასე:
თითო ბგერის ცვალებით არჩეულ მეტნაკლებად დაშორებული სემანტიკის მქონე სიტყვებს არა მხოლოდ ბოლოკიდურ სარითმო პოზიციაში ათავსებს, არამედ შიდა რითმებადაც იყენებს და ამგვარად ქმნის საერთო შინაარსს, სხვა ენაზე ფორმის გადატანის ცდა, ლოგიკურადვე მარცხისთვისაა განწირული. შინაარსი ხომ ისედაც ,, ძალდატანებით თავსმოხვეულია”.
გავიხსენოთ, ველიმირ ხლებნიკოვი და მისი იმდროინდელი მეგობრები უფრო შორს მიდიან ამ მხრივ და რუსული ენის სიტყვათწარმოებით ბუნებაზე დაყრდნობით ახალ სიტყვებს ქმნიან..
მარინამაც რაღაც ასეთი სცადა ადრეულ ეტაპზე, ვიდრე საკუთარ ინდივიდუალობას საბოლოოდ გამოკვეთდა
ასე რომ , ეს ჩემი ცდა შეგიძლია ჩაითვალოს მარინა ცვეტაევას ლექსის არა თარგმანად, არამედ უბრალო ანალოგად.
ალბათ მოუხდებოდა, რომ მიმეწერა ,, ცვეტაევადამ”, გვქონდა ამისი ტრადიცია სხვათა შორის, ქართულ პოეზიაში.
მაგრამ რაკი დღეს ეს ტრადიცია უკვე ისტორიული ღირებულებისაა, მკითხველის დაბნევის საშიშროება არსებობს.
რა გავაკეთე?
ავიღე ცვეტაევას ლექსიდან ყველაზე მკვეთრი სიტყვა ,, კუბო” და მას მივყევი. ,, “ძალდატანებითი თავსმოხვევა” შინაარსისა - ეს მისგანვე წამოვიღე.
გარდა შენი შემოთავაზებული სიტყვისა, რომელიც პირველივეა, რაც ადამიანს გონებაში გაუელვებს, მეც დამრჩა საქაღალდეში, მოურგებელი ფორმები.
იაკობის კიბეს კი რაც შეეხება, ბიბლიურია, მასზე ციდან მიწაზე ანგელოზები ადი- ჩამოდიან
Марина Цветаева
Безупречен и горд...
Безупречен и горд
В небо поднятый лоб.
Непонятен мне герб,
И не страшен мне гроб.
Меж вельмож и рабов,
Меж горбов и гербов,
Землю роющих лбов —
Я — из рода дубов.
1918 г.
1. კუბა და კობა დამაკლდა.
კობა - იაკობის მოფერებით ფორმაში და კუბაც რაიმე კონტექსტით.
ფიდელ კასტრო რომ გარდაიცვალა, ფბ სტატუსი დავწერე: "როგორ ტეხავს, კუბაზე რომ ხარ და კუბოში რომ ხარ, ეეჰ..." :) კუბა და კობა დამაკლდა.
კობა - იაკობის მოფერებით ფორმაში და კუბაც რაიმე კონტექსტით.
ფიდელ კასტრო რომ გარდაიცვალა, ფბ სტატუსი დავწერე: "როგორ ტეხავს, კუბაზე რომ ხარ და კუბოში რომ ხარ, ეეჰ..." :)
|
