მუხა საყვარელო, ვიცოდი, რომ შენ მიხვდებოდი ეგრევე. რა ანაგრამა და გურამიშვილი.
ამას  მათთვის ვწერ, ვისაც კომენტარების კითხვა უყვარს. წარმოიდგინე, მწერენ, თქვენი კომენტარების საკითხავად შემოვდივართ საიტზე. გარედან ვკითხულობთ და ველოდებითო. აბა, ვინმეს რომ  აღიზიანებს, მარტო მათი ამარა კი არა ვარ  (:

  ეს ლექსი შთაგონებულია  ბიბლიით, კერძოდ , მისი ბოლო წიგნით “იოანეს გამოცხადებით”
მასში ვკითხულობთ:
“და მივცემ მის თეთრ ქვას და ქვაზე დაწერილ ახალ სახელს, რომელიც არავინ იცის, გარდა მიმღებისა.”( გამოცხ. 2:17)
გურამიშვილი კი იმ შუაშია, რომ ამაგრამის იდეა მისგან წამოვიღე ,, ვაი რა ტკბილად საჩინო რა ავად მიგიჩნიესო… დიდება მოთმინებასა შენსა, უფალო იესო”
  თეთრი ქვის შესახებ მრავალი აზრია გამოთქმული, ორი ათასი წლის მანძილზე, მე მივყევი თეორიას, რომლის მიხედვითაც, ახალი სახელი, რომელიც თეთრ ქვაზე ეწერება და მნიშვნელობა პატრონის მეტს, ეს  თავად მაცხოვრის სახელია.
როგორ წარმოითქმის, როგორ ჟღერს ეს ასალი სახელი, მე საიდან მეცოდინება.

ჩემი ფილოსოფოსი  ავტორი.