მარინა ცვეტაევა - უკანასკნელი სიდიადეა...

უკანასკნელი სიდიადეა
ჩემი - უტიფარ შიმშილში ნაჭრის
და საბოლოო წინდის ჩადება
გამხდარ ხელებში მევახშე ვაჭრის.

მემკვიდრეობის ღამეში მხარჯველს
ღმერთი მოჰკითხავს სხვაგვარი ნიხრით,
ვერ დავამთხვიე, სჭარბობს ჩემს სახსრებს
ეს ფუფუნება:  ღამე და პირი.

დავემშვიდობოთ უბრალოდ, სწრაფად,
ხელებს არ დავრთოთ ქურდობის ნება!
შენთან, უაზრო განცხრომის სწრაფვა,
განცხრომის უაზრობაა - ვნება!

11 ოქტომბერი, 2025 წ.

ეს ლექსი მარინა ცვეტაევამ მიუძღვნა სოფია პარნოკს (София Парнок) - რუს პოეტესას, რომელთანაც ცვეტაევას ინტენსიური და ტრაგიკული რომანტიკული ურთიერთობა ჰქონდა 1914-1916 წლებში.


Марина Цветаева -  Мое последнее величье…

Мое последнее величье
На дерзком голоде заплат!
В сухие руки ростовщичьи
Снесен последний мой заклад.

Промотанному — в ночь — наследству
У Господа — особый счет.
Мой — не сошелся. Не по средствам
Мне эта роскошь: ночь и рот.

Простимся ж коротко и просто
— Раз руки не умеют красть! —
С тобой, нелепейшая роскошь,
Роскошная нелепость! — страсть!

1917 г.