შენში სიცოცხლე ყვავის,
ხოლო ჩემში კი - ქრება,
ჰგავხარ გაფურჩქნილ ყვავილს,
მრავალი გიძღვნის ქებას,

გალტობს მაისის ცვარი,
მე მაზრობს ზამთრის ჭირხლი,
წარმოდგენები მცდარი
შემომფანტვია ჭირით.

მაგრამ არა მშურს შენი,
რომც დამიბრუნდეს მიხრწნილს
ახალგაზრდობის დღენი
ხელახლა - აღარ მიღირს.

6 ნოემბერი, 2025 წ.