Გაუჩინარებულ
ქარის
კვალი
იყო
ნისლი
როცა ,
Ხმა ისმოდა ლამის
მთვარის
და
მზის
სხივი სულს ჩამორჩა,
იყო თეთრი ფერი შავი,
იყო გარეთ ხალხი
ბრბოც და
Დავდიოდით ვითარც ქარი,
Როგორც ქარი
Ქარი როცა.
Ქარი როცა დადიოდა დავდიოდით როგორც კვალი,
ნისლი გაუჩინარდება
გაუჩინარდება როცა,
ქარი,
ქარი იწყებს ასე მოსვლას,
ვითარც კვალი,
ნისლი - დრო, ცა ,
Სამყაროა სანუკვარი,
საოცარი არის დროც და
Გავიაროთ როგორც ქარის ლოდინს უნდა ისე მოსვლა.
გაუჩინარებულ
ქარის კვალი ახლა სულში ცოცავს დადის ფიქრში სანუკვარი შენი ლოცვა.
Გაუჩინარებულ
ქარის,
კვალი
იყო
ნისლი
როცა,
ხმა ისმოდა ღამის,
მთვარის
და მზის სხივი
Სულს ჩამორჩა,
თეთრი ფერი იყო შავი.
ზღვა გამოჩნდა.