მიხეილ ლერმონტოვი - შემოდგომა

მინდვრად  ფოთლები ყვითელი, მრეში,
ტრიალით, ფრენით ცვივა მიწაზე,
მხოლოდ დახრილი ნაძვები ტყეში
ინარჩუნებენ პირქუშ სიმწვანეს.

გადმოხრილ კლდის ქვეშ ყვავილთა კორდზეც
არ სიამოვნებს დღის მეხრეს უკვე,
შუადღით ჩრდილში რომ წამოგორდეს
და გაატაროს საათი უქმე.

მიეჩქარება ბუნაგში ადრე,
ძალუნებურად, გულმამაც მხეცსაც
და ღამღამობით ფერმკრთალი მთვარე
ნისლის მიღმიდან მინდორ-ველს ვერცხლავს.

19 ნოემბერი, 2025 წ.


Михаил Лермонтов -  Осень

Листья в поле пожелтели,
И кружатся и летят;
Лишь в бору поникши ели
Зелень мрачную хранят.

Под нависшею скалою
Уж не любит, меж цветов,
Пахарь отдыхать порою
От полуденных трудов.

Зверь, отважный, поневоле
Скрыться где-нибудь спешит.
Ночью месяц тускл, и поле
Сквозь туман лишь серебрит.

1831