თავი XX
(ომი, რომელიც არასდროს გამოცხადდა)
დრო: წარსული.
რომელიც დღემდე გრძელდება.
ომი ნეპტუნზე არ დაწყებულა.
ის გაჩნდა.
არ ყოფილა სიგნალი.
არც მოწოდება.
არც მხარეები, რომლებსაც დროშა ექნებოდათ.
წყალი და ყინული ერთმანეთს არ დაპირისპირებიან.
მათ უბრალოდ
სხვადასხვანაირად ახსოვდათ ერთი და იგივე სამყარო.
ყინულს ახსოვდა გაჩერება.
წყალს — გაგრძელება.
და ეს საკმარისი იყო.
პირველი დაპირისპირება არ იყო ბრძოლა.
ეს იყო უარის თქმა.
ყინულის ფენებმა დაიწყეს გამყარება იქ,
სადაც წყალი ცდილობდა მოძრაობას.
წყალი კი არ ურტყამდა.
ის ეძებდა ბზარს.
ყოველთვის.
ყინული არ იბრძოდა.
ის ინახავდა.
ის ინახავდა ფორმებს,
რომლებიც წყალს უკვე დავიწყებული ჰქონდა.
ინახავდა ძველ კონტურებს,
ძველ წესრიგს,
ძველ სიჩუმეს.
წყალი კი არ ანგრევდა.
ის ცვლიდა.
ის არ ეძებდა გამარჯვებას.
ის ეძებდა გზას.
და ნეპტუნზე
გზა ყოველთვის ომია.
არსებები, რომლებიც წყლისგან იყვნენ,
ვერ ხვდებოდნენ,
რატომ უნდა დარჩეს რამე უცვლელი.
მათთვის ცვლილება იყო სუნთქვა.
არსებები, რომლებიც ყინულის მეხსიერებას ატარებდნენ,
ვერ ხვდებოდნენ,
რატომ უნდა დაიშალოს ის,
რაც ერთხელ უკვე გადარჩა.
მათთვის ფორმა იყო უსაფრთხოება.
და ისინი,
ვინც შუაში იყვნენ —
ნახევრად წყალი,
ნახევრად ყინული —
პირველები დაზარალდნენ.
რადგან არჩევანი
ყველაზე მძიმე იარაღია.
ომი არ ჰქონია ხმას.
არც აფეთქებას.
არც სისხლს.
მას ჰქონდა შეცვლილი დინებები.
გაუჩინარებული რასები.
ადგილები, სადაც წყალი უეცრად ჩერდებოდა,
და ადგილები, სადაც ყინული უეცრად თხელდებოდა.
ზოგი არსება გაქრა,
არა იმიტომ, რომ მოკლეს,
არამედ იმიტომ, რომ
აღარ შეეძლო არჩევანი.
ნეპტუნი არ ჩაერია.
პლანეტა არასდროს ირჩევს მხარეს.
ის მხოლოდ აკვირდება,
რა რჩება.
და რაც დარჩა,
იყო ახალი წესი:
ვინც მხოლოდ ყინულია —
გატყდება.
ვინც მხოლოდ წყალია —
დაიკარგება.
გადარჩება ის,
ვინც იცის,
როდის უნდა დაიძრას
და როდის — გაჩერდეს.
ეს ომი არასდროს გამოცხადდა.
მაგრამ მან ყველა შეცვალა.
დინებები აღარ იყო ნეიტრალური.
ყინული აღარ იყო უცვლელი.
და სიცოცხლემ ნეპტუნზე პირველად გაიგო,
რომ გადარჩენა
არ არის ძალა.
ეს არის დროის გრძნობა.
და სწორედ ამ ომის ჩუმ ნარჩენებში
დაიბადნენ ისინი,
ვინც მომავალში
დინებას ბრძანებას არ მისცემდნენ —
მაგრამ შეძლებდნენ
მის მოსმენას.
ომი დასრულებულად არასდროს გამოცხადდა.
ის უბრალოდ
გადაიქცა მეხსიერებად.
და ნეპტუნზე
ყველაფერი,
რაც მოძრაობს,
ამ მეხსიერებაზე დგას.
ავტორი: მიხეილ ჭიჭინაძე ( მიქაელი )
2025 წ.