Სხივის ფორმის ხმა მინახავს როგორ სდუმდა
Დამინახავს ქარის ბოლი სიკვდილის ჟამს,
Ადამიანს გაეხარა ძალზედ სურდა
Მაგრამ ქარსაც ორგანიზი ასე გვიკლავს.

Როგორც სურვილს გაჩენისას,
Უკვდავების პეიზაჟს ჰგავს ფერი შუქის
Გადმოვკიდებ აივნებზე სიჩუმის ზარს
Და ხმაური რომ შეწვყვიტოს გვერდს ავუვლით,

Პოეტს, პოეტს, რომელიღაც,ს

Რომელიღაც პოეტს ასე გვერდს ავუვლით,
Ხელს ჩავიქნევთ
Ეხ მას მთვარე მოელის და
Თითონ ალბათ ელის წუხილს,

Სევდის ასე ჩვენებისას
Წესს ავუგებთ,
Რადგან ასე ღამდებოდა თითწოს წუხელ,
Რომელიღაც პოეტს მაინც  ვერ გავუგებთ,

Ვერ გავიგებთ ჭექაქუხილს.

დავურეკავთ ნაცნობს,ვკითხავთ რომელი ხარ?
Ის კი მაინც მომკვდავივით ისაუბრებს,
Გვკითხავს ბოლოს რომელი ხართ ?
Რომელი ხართ, ისაუბრეთ.

სხივებთა ფორმის - რა უბედურებაა !ორმაგი მრავლობითი გამოსვლია ავტორს

სხვაფრივაც, როგორც ილია იტყოდა,, ხელი გავიქნიე ფეხია”
ამ ავტორისა უკეთესი რამეები მახსოვს.
ამჯერად  - შეფასების გარეშე