მარინა ცვეტაევა - ეპიტაფია (მას, ვინც აქ წევს გაზაფხულის ბალახს ქვემოთ...)

მას, ვინც აქ წევს გაზაფხულის ბალახს ქვემოთ,
მიუტევე ღმერთო ცოდვა, ზრახვა ავი!
რადგან სნეულს, მარტვილსა და საიმქვეყნოს
ანგელოზნი უყვარდა და ღიმი ბავშვის!

თეთრი იასამნის ფერის სპეტაკ ვარსკვლავთ,
არ ქელავდა, თუმც ეწადა ჯობნა ღმერთის...
შემცოდველიც დარჩებოდა ფაქიზ ბალღად
და ამიტომ - აპატიე, ღმერთო, გვედრი!

3 თებერვალი, 2026 წ.


Марина Цветаева -  Эпитафия (Тому, кто здесь лежит под травкой вешней…)

Тому, кто здесь лежит под травкой вешней,
Прости, Господь, злой помысел и грех!
Он был больной, измученный, нездешний,
Он ангелов любил и детский смех.

Не смял звезды сирени белоснежной,
Хоть и желал Владыку побороть…
Во всех грехах он был — ребенок нежный,
И потому — прости ему, Господь!