სხვისი გერქვა, მე კი ჩემად მეწადე,
ვერ გიტანდი სხვის მხრების ქვეშ შეხიზნულს,
იმ მხრებიდან დამეხსენი ვეცადე,
იმ მხრების ქვეშ მოყოლილი "სძულდი" გულს.
სხვისი გერქვა, სხვამ მომასწრო შენამდე,
ჰო, მომიწყო ბედისწერამ შეჯიბრი,
ეს ცხოვრება ამოსული ყელამდე
კვლავაც მსჯიდა, უკვე შენით... შევშინდი.
არა, ვეღარ გავუძლებდი... ამისთვის
მოთმინება და ძალაც გამეცალა,
ამიტომაც გადავწყვიტე, ღამისთვის
ჩემს სურვილებს შენთან შეხლა ესწავლათ.
გადავწყვიტე და მოვედი ბოლოჯერ,
რა ხანია სიჯიუტე ზღვარს გასცდა,
შენ იგრძენი და უსიტყვოდ მომენდე...
ბედისწერავ, გავიმარჯვე! ათით ცხრა!
...
სხვისი გერქვა, მე კი ჩემად მეწადე
რა ვქნა, სულ არ გიხდებოდა შენ ის სხვა,
ამ მკლავებში შემეხიზნე ვეცადე,
ვეცადე და კიდევ ერთხელ: ათით ცხრა!