ვითარც სხივს გემზე ტალღის ლანდი ჩრდილი ზეცის ან
ადამანის, რომელიც არ სჩანს,
ისევ იმოკლებს გზას არითმია,

ხმა თითქოს ხეზე სიმის მღერისას
უბრლოდ დარჩა.
Ვითომ ფიფქია.

Თითქოს პლანეტა ისევ მეღირსა
უარაფრობა თითქოს მითიია,

Რადგან სიჩუმე ახლამღერის თან
წერს რაც მითქვია !

Რომ შენი სულის გადარჩევისას
სხვათა სულები მისით მიდიან,
Და მრავლდებიან ხმანი ბგერისა
რომლებიც არც კი წარმომითქვია.

ვითარც სხივს გემზე ტალღის ლანდი
ჩრდილი ზეცის ან
ადამიანის, რომელიც არ სჩანს.
ვაზსაც მოუბამს პოეტის ბადე.

Პოეტის აზრიც მავტულზე დარჩა,

წვიმები ასე გადაიბარდნენ
ფრენის სურვილი აქ ასე გაჩნდა,

Გზა მიდიოდა ქალებზე ადრე
Ქარმა მსვლელობა მისკენ დაქაჩა,

დაიგვიანეს სტროფებმა კადრი
და კადრი კარგო ასე გადარჩა,

Ვითარც სხივს გემზე ტალღის ლანდი
ჩრდილი ზეცის ან ადმიანის, რომელიც არ ჩანს.

      ,,,Დაიგვიანეს სტოფებმა კადრი"

Და ისტორიას ფესვები დარჩა.