ბოდიშს პოეტები ღვინომ დამელია და,
ბოდიშს ვერ ვგუობდი მე ამ ენებიდან,
ისევ განთიადი ვისმე გვამია და,
ისევ დავიბადეთ ჩვენ ამ წყენებიდან,
სისხლი სიშორისა ასე გავატარე,
ასე გულღია და ლეშად გალეშილი,
მე ამ სევდიანი გულით დავატარებ,
გრძნობის სიხარულის უფრთო თარეშივით.


თ.გუბელიძე