=
იყო ცნობადი — ნამდვილად არ ღირს,
იგი ზეცამდე ვერ აგამაღლებს,
არა აქვს აზრი ქექავდე არქივს,
ხელის კანკალით ეძებდე ნაწერს.

შემოქმედი ,ხომ, მიზნისთვის თავს დებს,
არ ეძებს ხმაურს და დაფნის  გვირგვინს,
სირცხვილი — არაფერს არ ნიშნავდე,
და ყველა  ჩუმად  გჭორავდეს    ირგვლივ.

სიცოცხლე უნდა უნიღბოდ ზიდო,
იცხოვრე ისე უჩუმრად მყუდროდ,
ცით სიყვარული  რომ    მიიზიდო
და მომავლის ხმას ყური მიუგდო.

თავმდაბლობაში ჰპოვო ნუგეში,
ნაბიჯიც  უხმოდ გადადგა , ბარემ,
პეიზაჟი რომ  ქრება ღრუბლებში,
შენც ,იმდაგვარად გადაიმალე.

დატოვე ყველა სიცარიელე —
  ბედ -იღბალში და  არა -ქაღალდზე,
სამყაროს  ზღვართან  რომ  გაიელვებ,
იქ, შენი სივრცე შემოიხაზე.

ბევრი შენს გავლილ კვალზე დაჯდება,
ნაბიჯ-ნაბიჯით  გაგყვება თანაც,
მაგრამ, შენ მარცხი და გამარჯვება
არ გაარჩიო — არამც და არამც.

თავი არ გასცე ,არცერთი წამით,
რომ შენს ღირსებას როგორმე ფლობდე,
მაგრამ იყავი, იყავ ცოცხალი,
იცხოვრე მხოლოდ, — მხოლოდ ბოლომდე

=="Быть знаменитым некрасиво."==Борис Пастернак
Быть знаменитым некрасиво.
Не это подымает ввысь.
Не надо заводить архива,
Над рукописями трястись.

Цель творчества - самоотдача,
А не шумиха, не успех.
Позорно, ничего не знача,
Быть притчей на устах у всех.

Но надо жить без самозванства,
Так жить, чтобы в конце концов
Привлечь к себе любовь пространства,
Услышать будущего зов.

И надо оставлять пробелы
В судьбе, а не среди бумаг,
Места и главы жизни целой
Отчеркивая на полях.

И окунаться в неизвестность,
И прятать в ней свои шаги,
Как прячется в тумане местность,
Когда в ней не видать ни зги.

Другие по живому следу
Пройдут твой путь за пядью пядь,
Но пораженья от победы
Ты сам не должен отличать.

И должен ни единой долькой
Не отступаться от лица,
Но быть живым, живым и только,
Живым и только до конца.