ჩვენს ეზოში ამოსულა ია,
გაგიჟდები, თვალები აქვს ღია.
თან იმორცხვებს, თან თავისკენ გვიხმობს,
“არ დამკრიფოთ”, -გვეხვეწება თითქოს.

რა ენძელამ  დაინახა ია,
ღიმილით, თან დამცინავად ჰკითხა:
“ნეტავ რა გეჩქარებოდა დაო,
ჯერ ხომ თოვლი არც კი გამდნარაო?”