მზე როცა ამოვა,
მომიგებს, საყვარელო,
რამდენი გდომებია.
*
სიზმრები მშორდებიან
და გზები მიგრძელებენ
სავალს და სათარეშოს.
დღეები მოვიდნენ და
დღეებმა დამავიწყონ
სხვა დღეთა საწუხარი.
მე შენი მარტოობის
სიწმინდე-უბიწობის
სალმობა გადამედო.
ვიღაცამ გაგიღიმოს,
ვიღაცამ გაგიხადოს
საამო, სანუკვარი.

ერიდე სახურავებს,
ხიდებს და გზაჯვარედინს,
იქ სხვებმა იბატონონ.
იცოდე, ბოლო დროა
ღრუბლები ერთმანეთის
შორი-შორს გროვდებიან.
შენ შენმა მეგობრებმა
მარკუსმა,  მიშელ ფუკომ
არასდროს მიგატოვონ.
მე ჩემს მხრივ, დედაჩემის
მკლავებში, ღმერთმა უწყის,
რამდენჯერ მდომებია.

8.08.26