გელოდებოდი ჩვენ აღმართულ კეთელთან ვდგავარ დახშული კარის ტკივილების ფიქრთა თარეშით იმ ძველ თამუნას აღარაფრით აღარა ვგავარ საკუთარ გულზე გავიარე შენ რომ გამეშვი. გინდოდა წასვლა... ჩემი გულიდან ვერასოდეს ვეღარსად წახვალ სიცარიელე ამქვეყნიურ დარდთა ბრალია, გულის ტკივილის იმ სიღრმეზე მეტად მიყვარხარ. და ამიტომაც არ მეთმობი ასე ძალიან.
