- დარდს არ შეუშინდე,
დარდს ნუ შეეჭმევი.
გითხარი, მაგრამ არ დამიჯერე,
ისე შემომხედე შეეჭვებით.
- დარდს ჩვენ რას ვეყოფით
დარდი უნდა გვეყოს,
მაგრამ არც დარდია ღრუბლის ფთილა,
ქარმა დაჰქროლოს და გაირეკოს.
ერთხელ საითმე თუ კაცს შეუჩნდა,
ჰე, ჰე, რომ ცრემლებად ჩამოალტობს.
- რას რით ეშველება,
სულ ჩვენ რომ ვიდარდოთ.
- მა რა ვქნა, სახლ-კარი დამინგრიეს,
მამული გამიძარცვეს ერთიან,
ჩვენ ჩვენს ვეცადოთ და
ე, მაღლა ღმერთია.