მე მომენატრა ღამის თენება...
              ჩურჩული შენთან.
              და ვით უბელო ცხენის ჭენება...
              ისეთი იყო ეს სიყვარული.
              გულს ისევ მიღრნის დარდი ფარულად;
              ნეტავ რა მინდა?-ვცდილობ გავიგო.
              ჩემმა გრძნობებმა ისევ გამართეს შლეგი მარულა...
              -მშვიდად ამიგო!-მეუბნება ვიღაც გარსია.
              ...ისედაც ვიცი,ყველაფერი ახლა ფარსია;ანაც სიზმარი.
              მაგრამ მაგიჟებს უშენობა!
              შენ აქ არა ხარ...
              გადაგმალეს ალბათ ძიძებმა;
              და ამიტომაც გულგახეთქილს,მე... მეღვიძება!