ეს ოთხი ღერი სიგარეტიც რა ჭირად მინდა,
როცა იარაღს შეჰყურებენ ჩემი თვალები,
ობლად დარჩენილს ძმაკაცებიც აღარ შემრჩება
და მიეყრება ჩემ ცხოვრებას მიწად ნაცარი.

მერე იქნება ჩემ ცხედარზეც შენც რომ იტირო,
რადგან ეს გული მოგიძღვენი თავდავიწყებით,
და შეიძლება ვეღარასდროს ვეღარ გაიგო
როგორ უყვარდი ერთ  ლოთ ჭაბუკს თავგამეტებით.

მაგრამ გავა დრო ეს ოხერი ექიმ-მკურნალი,
და შენს ფიქრებშიც მიეყრება ნაცარი ხსოვნას,
გავახსენდები ერთ მეგობარს, ჩემებრ ბოჰემისტს,
და ცისფერ თვალებს ჩემი ხსოვნით მოიწყლიანებს.