ვეღარ ჩავამთავრე ბოლო ფურცელი და
ყოველდღე ერთი ნაფეხურით  შიგნით ჩავდივარ ჩემში,
და ჩემში დადიან ჩემი ფეხები,
და უსწორმასწორო ნაბიჯებს ტოვებენ
დღეების გასწვრივ.
არათვლხილვად ფერებად წვებიან ნერვები
დღეების გარშემო
და დღემდე ვერ გავიგე რა მინდოდა
როცა გზებზე დავტოვე ჩემი ორეულები.
და მე მინდა ჩემი ორგანოები გადავანაცვლო,
ისედაც ხომ სულ ვფიქრობ
თვალებს ადრე ყურები ერქვათ,
რადგან როცა შენ გხედავ
მე ვამბობ მე შენ გიყურებ და არა მე შენ გითვალებ.
იქნებ სულ გამექრო ორგანოები
ან შემერია შეგრძნებები და გადამერქვა
ყველასთვის სახელი
სულერთია ჩვეულებრივადაც ვერაფერს იგებ....