მესამე ზარზე უპასუხეს
_მე ვარ!
_ვინ შენ?
_ვერ მიცანი?
_ხოოო!-უპასუხა გოგომ
_როგორ ხარ?
_ვარ რა, მეძინება!
_რატომ?
რა ვიცი აბა? მეძინება.
საუბარი არ ეწყობოდა...ბიჭი დაიბნა.
_ხო არ დაგავიწყდა?
_რა?
_რომ მიყვარხარ!_და ბიჭს პასუხის მოლოდინში გული აუფრთხიალდა.
_კარგი რა.
_დაგავიწყდა?
_არა, არ დამვიწყებია, კარგი ხო წავედი!
_რა გეჩქარება?
_რაზე მირეკავ?
_არ იცი რაზეც? მიყვარხარ.
_ეგ მითხარი უკვე. საქმე გაქვს რამე?
_საქმეე? არაფერი.
_აბა კარგად.
_მოიცა.
_რა იყო?
ხო იცი როგორ მიყვარხარ.
_ისე რა.
ბიჭს ეწყინა მაგრამ გოგოს ხმა ისე სიამოვნებდა ტელეფონის გათიშვა არც უფიქრია.
_მაგრად,მაგრად მიყვარხარ...როდის შემხვდები?
_რაზე უნდა შეგხვდე?ახალი უნდა მითხრა რამე?
_ხო.
_რა.
_წინანდელზე მეტად მიყვარხარ. უზომოდ მიყვარხარ.
_ლამაზი სიტყვები იცი რამდენი ვიცი?
_ეგ სიმართლეა!_აღმოხდა ბიჭს.
_კაი წავედი, კარგად!_და გოგომ ტელეფონი გათიშა...
...გაოგნებულ ბიჭს ყურმილი ცოტა ხანი არ მოუშორებია, მერე ძირს დააგდო და თავი ხელებში ჩარგო.
რომ აიხედა თვალზე ობოლი ცრემლი უბრწყინავდა...
სიყვარულის ცრემლი...