ზღვის სიღრმიდან ვიღაცის ხმა მიხმობს.
სიშორეში მოსჩანს ბავშვის სახე.
ერთხელ ვთხოვე - "იქნებ გამიღიმო",
აკისკისდა მყისვე ბავშვის ბაგე.
მეც მინდოდა გამეღიმა მაშინ,
ვერ შევძელი სევდა დამხვდა ზღვარზე.
რეალობას ვერ ვუსწორე თვალი
და ცრემლებით დამისველდა სახე.
წარსულზე ფიქრს ძვლივს შევეშვი მართლაც,
ყველაფერი მე დიდ ტვირთად მაწევს.
რეალობას ვერ აღვიქვავ ახლაც,
იქნებ შევცდი შემეშალა რამე.
ზღვის სიღრმიდან ვიღაცის ხმა მიხმობს.
სიშორეში მოსჩანს მისი სახე.
როგორ მინდა კიდევ გამიღიმოს,
ბავშვს კი ახლა ცრემლები ჰბანს ბაგეს.
ხვალინდელ დღეს გავუსწორებ თვალს მე?!
იქნებ შევცდი, შემეშალა რამე?!