ზეცა ელავს და რატომღაც არც ცრის,
ცრემლი მცვივა და ბალახებს აწვიმს.
როცა გნახეთ ზეცამ გაიელვა,
მერე უცებ ოცნებები ქრება.
მომავალი თქვენთვის მომინდია,
ფიქრი რთული და მძიმე ტვირთია.
ზეცა ელავს და კვლავ არა არ ცრის,
დედა ტირის და შვილს ცრემლი აწვიმს.

ქვეყანაზე ყველაფერი ხდება,
დედა ტირის, რადგან შვილი კვდება.