ფიქრით გათელილი ღამეები,
დილა მზისსხივების მიღმა,
ცაზე ლაღად ფრენა მენატრება
(თავისუფლება მინდა).
გუშინ ატეხილი გონება,
ფიქრში ჩარჩენილი წლები,
განა მონატრება ცოდვაა?!
მე რომ სიმარტოვით ვკვდები.
ჩემთვის გააჩერეს საათი,
წლები  მომისაჯეს სიზმრად,
მე ხომ ერთი წუთიც მეყოფოდა,
წუთი. ნაბიჯამდე, ფიქრად.
სულში ჩარეცხილი იმდები,
მტანჯავენ შვების მაგივრად,
ლოცვები,ფიქრი,იმედი,
გულს მივაბარე პატიმრად.
მათაც ჩემსავით დარაჯი,
დაასეირნებს ხანდახან,
თავისუფლების წყურვილი
მე ხომ მომიკლეს ახლახან.
მხოლოდ ერთი მაქვს სათქმელი,
გთხოვ მომიტევო უფალო,
მეცავარ ადამიანი,
მიმიღეთ თავისუფალნო.