აზრები ნამდვილად მომწონს გაიხარეთ

თქვენი მათე პამპულა, დოქი და კენჭი (ზღვისა) ძალიან მომწონს!

ეს  უწინდელი გამოხმაურებებიც აქ იყოს,ერთად,რადგან ყოველი მათგანი ძვირფასია ამ ლექსისა  და მისი ავტორისათვის:

17. - აქ ღმერთი ცხოვრობს?
მკითხა უეცრად,
სამშობიაროს რომ ჩავუარეთ.
- აქ ღმერთი?!  არა!
- აბა, კაცები
რატომ დგანან 
თავაწეული
და  თან ისეთი თვალები აქვთ..
- მაინც როგორი?
-  რა ვიცი,
თითქოს  ლოცულობენ...
jaden. 2009-09-10 21:37:39

--------------------------------------------------------------------------------

16. ილტოსპირელო ძვირფასო!
საქმე ის გახლავთ,რომ  ამას წინათ ერთ პორტალზე დაიდო ერთი მცირე მოგონება იმის შესახებ, რომ რედაქციის თანამშრომელმა . მიხეილ რატიანმა ერთხელ გაასეირნა რუსთაველზე ჩვენი ეკა ბაქრაძე,როცა იგი შვიდიოდე წლისა იყო.ეკას დაუნახავს სამშობიაროსთან მდგარი კაცები და უფროსისთვის უკითხავს, აქ ღმერთი ცხოვრობსო?,უარყოფითი პასუხი რომ მიუღია,უთქვამს, მაშინ ამ კაცებს თავები რატომ აქვთ აწეული და ზემოთ რატომ იცქირებიანო.
    მერე ეს მოგონება წაიშალა იმ საიტიდან.მე დამენანა ,არ მინდოდა დაკარგულიყო და  ლექსად გარდავთქვი.
კომპოზიციაში ჩავსვი, და ასე შემდეგ. მარტო ეს ნაწილი რომ გამელექსა კონვენციურად,დიდს ვერაფერს მივიღებდი,ერთი მახვილგონივრული თბილი ლექსუკა გამოვიდოდა.
      მამა,მომლოდინე სამშობიაროსთან - ქართული პოეტური  მამაშვილური
ნარატივისთვის -საინტერესოდ ჩავთვალე.თემატურად ხომ თანამედროვე ლექსი ისედაც, დიდად მრავალფეროვანი ვერ არის.
ფორმა შევურჩიე თავისუფალგრაფიკიანი ვერბლანი,სპონტანური რითმით.
ახლა ვფიქრობ, კლასიკურ სონეტად ხომ არ გადავაწყო.
    სხვა რა გითხრათ.ლექსებს,მოგეხსენებათ,მე კარგა ხანია ,აღარ ვწერ და ასე,დროდადრო თავს ვიქცევ რაღაცეებით.
   
დებორა. 2009-09-10 00:54:50

--------------------------------------------------------------------------------

15. უბრალოდ, დაგიხვეწავთ, უფრო განგიტვირთავთ სიტყვებისაგან... შეიძლება ეს ვარიანტი კიდეც ჯობდეს წინას, მაგრამ... ეჰ, როგორ მღლის ლექსის ასე წამება, ჯიჯგნა... ეს პროცესი საოპერაციოს მაგონებს, სადაც მაგიდაზე ადამიანია დასვენებუული და მას ქირურგი ათასნაირ მანიპულაციებს უტარებს, ირგვლივ სისხლია, სისხლი და ხშირად გადარჩენის მცირედი შანსი... დაგეწერათ თავიდანვე ასეთი ფორმით... რატომ არ დაწერეთ, რამ შეგიშალათ ხელი?!.
ილტოსპირელი.... 2009-09-09 23:57:11

--------------------------------------------------------------------------------

14. ღმერთო, მამაო,
მე არ ვიცი,როგორ ვილოცო.

(მეც)
მზია სალვარიძე. 2009-09-09 21:42:09

--------------------------------------------------------------------------------

13. - აქ ღმერთი ცხოვრობს?
მკითხა უეცრად,
სამშობიაროს რომ ჩავუარეთ.
- აქ ღმერთი?!  არა!
- აბა, კაცები
რატომ დგანან 
თავაწეული
და  თან ისეთი თვალები აქვთ..
- მაინც როგორი?
-  რა ვიცი,
თითქოს  ლოცულობენ...

გაიხარე, ნინო!
5
თამარ ბუკია. 2009-09-09 21:19:59

--------------------------------------------------------------------------------

12. უცნაურზე უცნაური და უსაყვარლესი!
დებორა. 2009-09-09 21:17:45

--------------------------------------------------------------------------------

11. რა თქმა უნდა გაუხარდება.
რა უცნაური ბავშვი იყო, არა?
რენუარი. 2009-09-09 21:14:03

--------------------------------------------------------------------------------

10. ეჰ,ილტოსპირელო ძვირფასო! როის მოწონებული პასაჟი დამუშავებას შეეწირა და სხვა სახე მიიღო.
რენუარ საყვარელო! არ ვიცი,ეკა თუ არის თბილისში.მგონი გაუხარდება,არა?
დებორა. 2009-09-09 21:09:27

--------------------------------------------------------------------------------

9. ნინ, და \\\"ის ლექსი\\\" რომ წაშალა ავტორმა....და მიშას კომენტარიც მიყვა. კარგია, შენთან რომ დარჩა.
5
რენუარი. 2009-09-09 20:55:33

--------------------------------------------------------------------------------

8. როიმ სწორად დასვა აქცენტი!
ილტოსპირელი.... 2009-09-09 17:49:41

--------------------------------------------------------------------------------

7. ძალიან კარგია,მომეწონა
მ ა რ ი ა მ ი ი. 2009-09-09 17:20:21

--------------------------------------------------------------------------------

6. კარგია ძაან  55555555555
ველური. 2009-09-09 17:18:21

--------------------------------------------------------------------------------

5. თქვენს ნაწერებში ყოველთვის რაღაც ახალს ვპოულობ და როგორ მიხარია ეს.
თორე მონატრება,მთავრე,წვიმა. ტირილი , გოდება  სადღა შემიძლია,ამოვიდა ყელში რა.
ძალიან სათუთი ლექსია ძალიან.

მ ა რ ი. 2009-09-09 15:27:25

--------------------------------------------------------------------------------

4. ღმერთო, მამაო,
მე არ ვიცი,როგორ ვილოცო......    მომეწონა თქვენი ლექსი სხვა დროსაც წავიკითხავ. 5
მარიონ. 2009-09-09 01:53:09

--------------------------------------------------------------------------------

3. - იქ ღმერთი ცხოვრობს?
დაფიქრებით მკითხა უეცრად,
სამშობიაროს შენობასთან რომ ჩავიარეთ.
- იქ ღმერთი?!  არა!
თუმცა ვინ იცის,
რად  მეკითხები?
- აბა, იმ სახლთან
რატომ დგანან
კაცები მაღლა თავაწეული
და  თან ისეთი თვალები აქვთ..
- მაინც როგორი?
-  როგორი?!
თითქოს  ლოცულობენ...


აი ეს არის ძალიან მაგარი.

5
რ_____ო_____ი. 2009-09-09 01:38:09

--------------------------------------------------------------------------------

2. კი, იქ ნამდვილად ღმერთი ცხოვრობს! მომეწონა....
ქეთრინ. 2009-09-09 00:48:54

--------------------------------------------------------------------------------

1. როგრო თბილად არი ყველაფერი  ნათქვამი, აი , უპრეტენზიოდ გაკეტებულ და დატოვებულ სიკეტესავით
ჰარირამა. 2009-09-09 00:40:37

ძალიან იმოქმედა ჩემზე, ძალიან...

თავზარი იყო ჩემთვის ეს ლექსიც და მოძღვნის ფაქტიც... არ მინდა შევიმჩნიო და ვცდილობ, ვიხუმრო, მაგრამ არ გამომდის...
მადლობთ...
მეორე ადრესატი კი, რომ ვნახო, ალბათ ვერ ვიცნობ.

ბატონო მიშა!
ნეიტრალური  ’’მკითხა უეცრად’’  ვარჩიე.

ბატონო მიშა!
მიხარია,რომ როგორც იქნა,ხმა მოგაწვდინეთ.
მამიკოზე დავფიქრდები . ძველი ვერსია შენახულია. ჯერჯერობით \'\' პრო  ეტ  კონტრა\'\'\'  50/50  - ზე მაქვს.

ჰადესი, ნაპერწკალი, არგონავტი, დებორა (და დიოტიმა)...

მაპატიეთ, ხალხო... მაისში დავრეგისტრირდი და ერთხელაც არ შემომიხედავს პორტალზე... აქ კი თურმე, თქვენი თბილი სიტყვები მელოდებოდა... გაიხარეთ.

ისიც არ ვიცი, პირადი შეტყობინებები როგორ უნდა დაგიტოვოთ და აგერ, ქალბატონი ნინოს პირადი გვერდი გამოვიყენე.

დიდი სიყვარულით და პატივისცემით...

ქალბატონო ნინო... ამ პორტალზე პირველად ვპოსტავ და განსაკუთრებულ \"ჩემ\" დღედ მივიჩნევ, რადგან...

როგორც ყოველთვის, პირველი ვერსია მეძვირფასება... თუმცა, აქაც ვერაფერს ვხედავ ზედმეტს, ერთის გარდა: \"მამიკო, აქ ღმერთი ცხოვრობს? - ამ შეკითხვამ, კონკრეტულად \"მამიკოთი\" მიმართვის გამო, ჩააქრო ის სრულიად ბავშვური, ჭეშმარიტი პოეტური აღქმა და ასოცოაცია, რამაც ზოგადად დაბადა ეს კითხვა. როცა პატარა, მითუმეტეს გოგონა, \"მამიკოთი\" მიმართავს მშობელს, მთელს მიმართვაში გაუთვითცნობიერებელი სიკეკლუცე და ხელოვნურობა იდება... ანუ, კითხვა წინასწარ გააზრებული და გონებაში დამუშავებულია ხმამაღლა განაცხადისთვის. რეალურად კი (რეალური ლექსის სივრცეში, თუმცა, რეალურ სიტუაციაშიც) იქ არც მამა არსებობს და არც არავინ... პოეტი (ბავშვი) მარტოა უზენაესთან და კითხვაც უფრორე მისკენაა მიმართული. მამა მხოლოდ \"ხმის გამაძლიერებლის\" ფუნქციას ატარებს. ამდენად, სპონტანურად წამოსროლილი კითხვა - \"აქ ღმერთი ცხოვრობს?\" ჩემი აზრით, ბევრად უფრო ზოგადი და ფუნქციონალური იყო...

ვატყობ, მხოლოდ მწვადებს ვერ გადავურჩები:))

მომეწონა :) თან ძალიან

მე მგონი პირველი ვერსია უფრო.....

:)

ამას გვერდი თუ ჩაუარე,უკან არ აგედევნება.
აქ უნდა მოიცალო,ჩაჯდე და იფიქრო ...
ჰოდა,ვფიქრობ :-?

მარი ძვირფასო,მადლობა!
ეგ ადგილი მეც პრობლემური მეჩვენება.
ძნელია,როცა ქალი ლექსს წერს კაცის მაგიერ.არსებობს დიდი საშიშროება,რომ გაიპაროს ავტორისეული ქალური ინტონაციები, რომელიც სხვა ლექსს კიდეც მოუხდებოდა, ასევე არსებობს დიდი საფრთხე ყალბი პათეტიკისა.
გადამუშავებისას კაცური,ხისტი გამოთქმების არჩევა ვცადე. მეტაფორულობისგან, ორნამენტიკისგან  თავი შევიკავე.
კიდევ ვიფიქრებ,იქნებ რაიმე უკეთესს მივაგნო.

რა კვნესა ისმის,
ხეა,  ქარით გადარწეული
თუ უჭირს შვილს  და
უკვე აღწევს ხმა მისი გარეთ?

მე ეს არ მომეწონა.უფრო სწორედ მოწონებით მომეწონა ,მაგრამ ძალიან ისეთია უბრალო ამ ლექსისითვის. ისედაც ფანჯრებს უყურებს,ისედაც ჩანს რომ ნერვიულობს. უჭირს შვილს\" რაღაც ვერ მივიღე,ალბათ იმიტომ რომ ისედაც ცხადია და ნამეტანი ახსნა არ სჭირდება, ნუ ეს ჩემი მოსაზრებაა  რათქმაუნდა და არავის თავს არ ვახევევ,
ამ ვარიანტს რაც შეეხება. აშკარად მეტი სიცხადეა შეტანილი ვიდრე წინაში ,რაც თავიდანვე იგრნობა.

ქალბატონო, ნინო!
გულწრფელად ვამბობ, იმიტომ მომწონს თქვენი ლექსები, რომ თქვენ ლექსში არა თუ სტრიქონს და სტროფს, თითოეულ სიტყვასაც კი აზრობრივ დატვირთვას ანიჭებთ. ამიტომაცაა, ლექსის ძირის-ძირში თუ არ ჩაიხედა მკითხველმა, ქვეტექსტებისა და სრულიად ტექსტის ჰარმონიულ თანხმობას ვერ დაინახავს, ვერ აღიქვამს. ყოველივე ამას, რა თქმა უნდა, მაღალგემოვნებიანი მკითხველი თუ მოახერხებს. გაიხარეთ.

ფლეში ძვირფასო!
მაგ ადგილზე ბევრი ვიფიქრე.
\'\'დამძიმებულმა\'\'  რომ დამეწერა ან  \'\'არ ვიცი,როდი მოვუკიდე ბოლო სიგრეტს\'\',  \'ფლაშ-ეფექტი\'\' - შუაღამეში ბნელში  უეცარი ,მჭახე ნათების იმაგინაცია დამეკარგებოდა.
სანთებელა - სანთელი ... -  ამ ორ საგანს  თითქოს არსობრივი  თვისება ,  ნათება  საერთო აქვს ,. მათ შორის კი განსხვავებულობათა  და  წინააღმდეგობათა მთელი ველია.
წინააღმდეგობები რომელიც ადამიანის გონებასა და გრძნობებში ჩნდება  რაღაც მომენტში - თუ ეს ვერ დავიჭირე, მე ლექსზე  ვერ ვმუშაობ .
სანთებელა  თავისებურად ამზადებს ფინალს, სადაც  მამას ლოცვა უნდება,მაგრამ არ იცის, რა  და როგორ  უთხრას ღმერთს
 

როგორც იტყვიან ხოლმე, თავიან-ბოლოიანა, კარგი ლექსია. ჩემი რომ იყოს, სტრიქონს: \"სანთებელათი მოვუკიდე ბოლო სიგარეტს\", ასე დავწერდი: \"დამძიმებულმა მოვუკიდე ბოლო სიგარეტს\". შესაძლოა სიტყვა \"დამძიმებული\", შვილის გაჭირვებით გამოწვეული განცდის გამომხატველი სახვა მძაფრი სიტყვით შეიცვალოს. იქნებ, ვცდები. გაიხარე ქალბატონო, ნინო. მართლა კარგი ნამუშევარია.

ეგ ვიცი, მომეწონა მაშინაც!

gogoaaaaaaa,qaliaaaaaa-gilocavt-momewona +2 exla dedoba mominda da tavi am leqsis gmirad warmovidgine-mgoni kaia :)

როგორ გაზრდილა !
ქალია უკვე.
ახლა ვინ იცის,
ბეწვის ხიდზე
როგორ გაივლის...

:)