მშვიდად  ველი,  ვიღაც  ლულას
უგულოდ  რომ  მომაბჯენს...
და  არც  ვისმე  ველი,  გულად
მშველელს,  ანდა  მოსარჩლეს...

ჟამი  მწუხრის  მოალყულა,
მზერას  უკუნს  რომ  აჩვევს...
-  გული  დაღლილ  თვალებს  ლულავს...
მგონი,  ვერ  გავს  მოსარჩენს...

შევციცინებ  ბოლო  სურას,
საკართანოდ  მონარჩენს,
ვიდრე  ვიღაც  გულზე  ლულას
უსულგულოდ  მომაბჯენს...

შენღა  მივი  კეთილ  სულად,
სულში  ნათელს  რომ  აჩენს...

02. 05. 2008 წ.