რამ  დამასიზმრა  მომავალი  არმოსასვლელი:
-  სიბერე, 
ძაღლებრ  უძლურების  ძელსკამს  მიბმული?!.
წვალება  სულის  -
სიმწრით  მალე  ამოსასვლელის,
ცად  რომ  აპყრობდა  მზერას,
ბინდის  მტვრით  გადალიბრულს...

შიში
მშაშრავი
ამ  კოშმარის  განმეორების
მაშორე,  ღმერთო
და  როგორმე  -  ცხადში  მაცილე!..
რამეთუ  მისი  სიზმარშიაც  არ  ვარ  მომრევი,
სულ  სხვა  ძილისთვის  განმამზადო,  ვინძლო,  საძილედ!..

წარმოდგენითაც  შეძრწუნებულს
ბერწ  მიხრწნილების
და  ურვათაგან  ხშირად  ცხადშიც  შავად  შენასუდრს,
გულში
ჟამი-ჟამ  შურიც  გამკრავს  მწარედ, 
გარდაცვლილ 
ძმათა  -  აწ  უჭკნობ,  ნანინანატრ  ბაღში  შესულთა...

ამ  გულს  - 
ჭკნობათვის  დამდეგს  ბრმად  რომ  ბაძავს  ბუნებას,
-  უფალო,  ნუმცროს  შეაგუებ  დაძაბუნებას!..

2001 წ.