ჩიქილა

ზის ბაბო ცეცხლთან,
ვარიაში სდღვებავს ჯანღიან
ფიქრებს და სიტყვა არ დასცდება
ღმერთთან ჩივილად,
ორიოდ ცრემლი უგორდება
უხმოდ ღარიდან,
მლაშე ტკივილით იკვებება
ყელთან ჩიქილა...



სწუხს პაპა

ახალგაზრდები ჰგავხართო არაგვს,
სწუხს პაპა,
მთიდან,
იღებთო სათავეებსა და დაზრდილნი მართვედ,
ჩქარობთო წასვლას ბარისაკენ,
სჯობია ვითამ?!...
მიერეკებით მოუთქმელად სულისა თავქვე...




* ჩიქილა - თავსაბურავი
  ვარია - მომცრო სადღვებელი.