მხრებზე გაყრია თითქოს სველი თმა,
მე შენი თები შემომერითმა.

რომ აშრიალებ წამწამთ მარაოს
რაო,რა გითხრა გულმა:_არაო?

შენს ტუჩს შეაშრა თითქოს ნამი და
დრომ გამოგძერწა იქნებ წამიდან?

თითქოს დამწნიხეს ფიქრთა წნეხებმა,
ფიქრში თითები შენს წელს ეხება.

შენი თვალები ზეცის კარია,
რად სწუხხარ,ანდა რა გიხარია?

სად გააჭენეს ფიქრთა მხედრებმა?...
შენ ანგელოზიც ვერ შეგედრება.

შენით თენდება,შენით ღამდება,
წამი ჩერდება...წუთი-წამდება...

ეგ შენი თმები ზღვების ქაფია,
ფეთქდება ლექსთა ეპიტაფია.

მოდის მუზების ჩქარი მდინარე,
მთვარე დაგაკვდა ტუჩზე მძინარეს

და ზეცამ გახსნა შენთვის კარები,
მეც მთვარესავით მოგეპარები...

წვიმა-ლექსია!..ლექსი-წამია!..
წამს ეგ წამწამი დაუნამია.

შენ თაყვანი გცა ცამ და მიწამა
და შენით წამმა წამი იწამა.

და ფიქრის რაში,მუზის ნალებით
ვჭედე,ვაღმერთე შენი თვალები...

მზემ მოგაბნია ოქროს ფერები,
მოვალ მზის სხივად,მოგეფერები.

წვიმის წვეთები...თოვლის ფანტელი...
იწვის წამების კორიანტელი.

და წამით წამმა წამი იწამა,
შენ თაყვანი გცა ცამ და მიწამა.

მხრებზე გაყრია თითქოს სველი თმა,
თმა და თვალები შემომერითმა.
                            დმ.25.08.200...წ.