ქუჩაში ხალხი სიცივეს დარდობს.
მიდი-მოდიან, გამალებული სახეებით,
აწეული საყელო-პალტოს.
დავალ მეც...ფიქრიც ფეხდაფეხ
დამსდევს და მათბობს.
შენ კი არა გგავს?
ხედავს ცივა და
არ  მტოვებს მარტოს.
სცივა ქალაქსაც, გაცრეცილა,
სურდო აქვს... -გნატრობ!