ვხედავ ცხოვრებამ ამოგართვა მთელი ძალები,
არ დაგიტოვა ჩემთვის არცერთი!
ისე გაბეზრდი,
სამყაროს იქით დაიგულე.
"მშობლიური სახლის" კარები.
ვიცი, მეც  რომ იქ  მოვიაზრები...
ჰოდა,  გამიშვი!
ჯერ მე წავალ და შენ კი აქ,
მშვიდად  მოამთავრე შენი  ვალები.
სანამ წამოხვალ,
არც მეტი და არც ნაკლები,
მე მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბ ა შენი,
ჰო... მოლოდინი მ ე ნ თ ე ბა შენი,
ჩემი თვალებით...  -ღია კარებით...