ანუ  ხილვა  1991-ის  გიორგობის  ღამეს

      შინა  და  გარე  მტერთაგან 
      პროვოცირებული
      ძმათამკვლელი  ომის  მსხვერპლთ


...  შორს  წამებული  წარსული  ბღავის...
აწ  ვინ  უშველის  უმწეო  მძევალს?!.
-  მე  გაჩენამდე  მომკვეთეს  თავი
და  ამ  გაწირულ  მიწაში  ვწევარ...

უკუნისიდან  ამ  ბედს  მოვყვები
-  არახალია  ეს  ყოფა  ჩემთვის...
არც  ეს  მამული  -  ბევრნაოხრები...
არც  ალხი  -  სისხლში  ალუფხულ  დენთის...

არა,  არ  გვწყალობს,  გიორგი,  ბედი!..
მზაკვრობა  ზეობს  -  გულღრჯო  და  ხარბი...
მტკვარს  -  ამღვრეული  არაგვი  ერთვის...
ბილწად  უტოკავს  შადიმანს  წარბი...
სიმწრით  გონმიხდილს  ძალღონეც  მერთმის
და  ცისკენ  მუნჯი  გმინვაღა  გარბის...

ვერ  ვემალები  ვეღარსად  გუმანს
და  წინათგრძნობას,  ეგზომ  საზარელს...
ბნელში  სატანის  ბორბალი  ბრუნავს
და  წინ  გასისხლულს  ვხედავ  ბაზალეთს...

24.  11.  1991