აქ უკვე იყვნენ
ჩემამდე ალბათ
დიდი ხნის წინად.
დიდი ხნის წინათ
ალბათ ამ კარს
ვიღაც აღებდა
ჰო, ალბათ თოკზე
ქალი ფენდა
ბავშვების წინდებს
და ქარი ქუჩებს
გაზაფხულის
მწვანე საღებავს
ასხამდა,
მერე გზის გადაღმა
მოხუცი კაცი
მოკლე მანტოთი
შვილიშვილებს წინ
მოუძღოდა,
იყო დრო, როცა
არ სინჯავდნენ
მეზობლის საცვლებს
და გულიანად საუბრობდი
ვიღაც უცნობთან.
ამ ქალაქს ერქვა ის სახელი
რაც ჰქვია ახლა
და ახლა ჰქვია ის სახელი
რაც ერქვა წინათ წინათ
აქ უკვე იყვნენ
ახლა ნისლში
შეყუჟულ სახლებს
ქარი დაკარგულ იავნანას
აივნებს სწირავს.