ენძელას შუქით შეგიმოსავ ყველა გაზაფხულს...
 
  ქალი - უპირველეს დედა, ქალი -  ერთგული მეგობარი და ცოლი, ქალი -  გაზაფხული,სითბო და სინაზე...
  მე ახლა ვხედავ შენს ნაზ.გამხდარ სახეს,ახალგაზრდულად მოელვარე ლამაზი თვალებით,ალერსიანი,თბილი მზერით!
  ვხედავ შენს მოუსვენარ,ოდნავ კოჟრიან,გამხდარ ხელებს,ალერსიანად რომ მეფერებიან და ოდნავ თრთიან!
  ვხედავ შენი მოლოდინით დაღლილ,სევდიან თვალებს ჩემს გზას რომ გამოჰყურებენ!
  უსაყვედურო, უთქმელო, უსათუთესო,ტკივილამდე მენატრები!!!
  გაზაფხულიდან გაზაფხულამდე  უშენობის ტკივილს დავატარებ!
  შენ ხომ გაზაფხული ყველაზე მეტად გიყვარდა...ენძელებით,ყოჩივარდებით, ფურისულებით,ჩიტისთვალებით,იებით...
  შენ ხომ სილამაზეს და სიცოცხლეს ეტრფოდი!
  ტყემლის ყვავილივით ფაქიზი და მშვენიერი მოგონებებად რატომ იქეცი?!
  ქალი - მზე და სიყვარული... ეს შენ იყავი!
  რა საჭიროა მზის ხოტბა,თუკი მზის გულში ცხოვრობ...
  რა საჭიროა სიტყვები...
    უბრალოდ გილოცავ გაზაფხულს და დედის დღეს!!!

                                                        ენძელას შუქით შეგიმოსავ ყველა გაზაფხულს,
                                                        ოღონდაც სანთელს  ნუ ჩამიქრობ გემუდარები,
                                                        მე ახლა შენთვის ვლოცულობ და მეპატიება,
                                                        თუ შენს საყდარში უნებართვოდ შევიპარები...