იწილო-ბიწილო,
ღამდება,
ფრთებს კეცავს პეპელა,
სიზმრები
სიზმრიდან გამორბის გამებად,
მე და შენ,
სავსე ვართ მცირედით.
ესა და მესა და ღიმილი
ალიონს აღვიძებს ამბორით,
მე ვითვლი, გავრბივარ,
იცინი,
შენ მიჭერ
და ბოლო აკორდი
ჟღერს უფრო:
აინებს, საინებს,
მუჭებში ვაგროვებთ,
თამაშით
სანამდე ბოლოში გავიდეთ,
სიყვარულს ვუმიზნებ არათითს.
იყო და არადა იყო რა,
იწყება ასე და ვიცით რომ,
ფერები მომავალს იმოსავს
უბრალოდ,
იწილო-ბიწილო...