ნიავში თრთიან
ნაზი მუხლები
და ლამაზ თვალებს
ნუკრივით ნაბავ,
შენ ამ გაზაფხულს
ისე უხდები,
როგორც შენს სხეულს -
ეგ მოკლე კაბა.

ნეტავ დროთა სვლას
როგორ უხვდები,
ეგრე დიდხანს არ დარჩები,
ალბათ,
ნუ დაღონდები,
ნუ გახუნდები,
ნუ გადიქცევი
სევდად და დარდად...